شیر کنترل جهت هیدرولیک یک عنصر کنترل هیدرولیک است که وظیفه اصلی آن کنترل جهت جریان روغن در یک سیستم هیدرولیک است و در نتیجه به کنترل دقیق حرکت محرک ها (مانند سیلندرهای هیدرولیک یا موتورهای هیدرولیک) دست می یابد.
به طور خاص، شیر کنترل جهت هیدرولیک، رابطه اتصال مدار روغن را از طریق حرکت نسبی هسته سوپاپ در بدنه شیر وصل، قطع یا تغییر میدهد و به عملکردهای هسته زیر دست مییابد:
کنترل شروع و توقف عملگرها: با وصل یا قطع مدار روغن تحت فشار، محرک می تواند حرکت خود را شروع یا متوقف کند.
تغییر جهت حرکت محرک: با تغییر جهت جریان روغن می توان امتداد یا جمع شدن پیستون سیلندر هیدرولیک و یا چرخش رو به جلو و معکوس موتور هیدرولیک را کنترل کرد.
دستیابی به نگهداشتن فشار سیستم، تخلیه و شناور کردن: انواع مختلف شیرهای کنترل جهت (بهویژه سه-شیر موقعیت) روشهای اتصال متفاوتی برای هر پورت در موقعیت خنثی دارند (به نام تابع موقعیت خنثی)، که میتواند به عملکردهایی مانند نگهداشتن فشار سیستم (پورت P مسدود شده)، تخلیه (پورت P متصل به پورت T) و یا ایجاد پورت P متصل به پورت T (به درگاه T hydrerau متصل شود) بندر). بسته به روش فعال سازی، شیرهای جهت هیدرولیک را می توان به انواع مختلفی از جمله دستی، موتوری، الکترومغناطیسی، هیدرولیک و الکترو{2}هیدرولیک طبقه بندی کرد. با این حال، وظیفه اصلی آنها کنترل سیستم هیدرولیک با کنترل جهت جریان روغن است.
